fundinn!

já nú er ég hissa (ja samt ekkert svo af því ragnar afi minn hafði nefnt sögusagnir um svipað við mig...) en menn segjast vera búnir að finna jesús og frú. eða sko gröfina þeirra.
það verður gaman að fylgjast með þessu. en hvernig ætla þeir að nota dna til að sanna að þetta sé guðsonur og fjölskylda? þarf ekki að bera það saman við eitthvað annað? það er a.m.k. gert í csi, notað hár úr hárbursta, munnvatn, sviti.... ætli þeir lumi á einhverju óvæntu? greiðu jesúsar? blóðslettu af krossinum? ætli þetta verði ekki bara eitt af því sem menn munu rífast um örófir alda? eins og það sé ekki nóg að rífast um fyrir....omg...

enn og aftur...

núna er umræðan byrjuð enn og aftur um launakjör kennara. einmitt af sama tilefni byrjaði jors trúlí að blogga.
í gær eða fyrradag voru bornir í öll hús í landinu bæklingar til að skýra frá vinnutíma og launakjörum kennara. það er alveg grjótmagnaður andskoti að kennarastéttin skuli vera sú eina sem þarf að verja vinnutímann sinn. heldur fólk virkilega að kennarar séu aldrei í vinnunni? og að þeir eigi ekki skyldar þessar krónur sem þeir fá útborgaðar?
nú eru grunnskólakennarar orðnir langt á eftir sambærilegum stéttum í launum s.s. leikskólakennurum, þroskaþjálfum, framhaldsskólakennurum o.s.frv. er það í lagi? frábært að leikskólakennarar og þroskaþjálfar skuli loksins vera búnir að fá leiðréttingu sinna launa en er það samt ástæða til þess að halda grunnskólakennurum niðri? núna munar 300-500 þús. ísl. króna á ársgrundvelli á grunnskólakennurum og þessum fyrrgreindu stéttum. er ábyrgð grunnskólakennara minni?
ég held að ráðamenn verði að átta sig á því að ef að þeir taki sér ekki tak verði stórflótti menntaðra kennara úr stéttinni. og svo er kvartað yfir því að íslenskir skólar séu ekki góðir. hvernig er hægt að halda úti góðum skólum ef kennarar eru á lúsarlaunum en líka að kafna úr vinnuálagi og skólarnir eru fjársveltir? hverjir tapa mest? krakkarnir auðvitað! framtíð landsins sem svo oft er nefnd á hátíðlegum stundum og auðvitað rétt fyrir kosningar...
ég er brjáluð...

gunni minn er heima, vei! þeir komu til eyja í morgunn og ég sótti hann niður á bryggju rúmlega 7 en svo fór hann aftur á vakt klukkan hálfeitt til hálfsjö (til að halda áfram að frysta loðnuna sem að mér skilst sé að fara til rússlands) og auðvitað var ég búin að elda handa honum þegar hann kom heim klukkan hálfsjö. ég er að reyna að bæta honum upp þann óskunda sem færeyski kokkurinn gerir honum um borð. svo fer hann aftur klukkan hálfeitt í nótt í frystihúsastemmingu. veit ekki alveg hvenær þeir fara á sjó aftur en það er mjög líklegt að gunni minn geti verið um borð það sem eftir lifir vertíðar. alla vega fer hann næsta túr, hvað sem svo verður.
ég er svo glöð að hafa gunna minn heima að ég ætla að skrópa á kóræfingu þó svo að kvöldið fari væntanlega í það að horfa á hann sofa...

þá er ég grasekkja þessa dagana. gunni minn er orðinn sjómaður, dáðadrengur og byltir loðnunni inn fyrir. hann er að leysa af á guðmundi og þeir eru að kasta fyrir austan land. ég heyri nú í honum samt á hverjum degi eftir dagvakt en ég segi það enn og aftur: ég myndi aldrei höndla að vera sjómannskona! nógu slæmt er þegar gunni minn er að vinna uppá landi en hann kemst þó alla vega heim þegar ekki er hægt að vinna vegna veðurs eða einhvers annars.
en gunni minn er víst að hríðhorast þarna um borð. kokkurinn er færeyskur og maturinn er ekki að gunna míns smekk (og ekki hinna heldur að mér skilst). greyið!
en annars er lítið að frétta. vinna, borða, sofa o.s.frv. reyndar eru byrjaðar stífar æfingar hjá kórnum vegna tónleikaferðar upp á land fyrstu helgina í mars. þar verður sungið í hafnarfirði, í smáralindinni og í dómkirkjunni. þannig að lítið verður um djamm væntanlega, ekki vill maður koma illa sofinn og angandi af kaupstaðarlykt í dómkirkjuna á sunnudagsmorgni! en þetta verður örugglega mikið fjör en leiðinlegt að missa af árshátíð árneshreppsbúa sem er sömu helgi. fyrsta skipti í mörg ár sem ég fer ekki... jæja það kemur önnur eftir þessa. en það verður samt pottþétt farið í partý til ömmu og afa eftir tónleikana í smáralind.
og nú byrjar plöggið: allir að mæta í smáralind og sjá drífu litlu lofsyngja drottinn allsherjar. það er ekki eitthvað sem sést á hverjum degi!
hlakka til að sjá ykkur þar!

raunveruleikaþættir?

það mætti segja það um mig að ég væri nokkuð húkt á raunveruleikaþáttum svokölluðum. ég vil fylgjast með amazing race, survivor, americas next, american idol. helst einhverju sem telst keppni, hvað svo sem það segir um mig. en ég verð að segja að ég er ég algjörlega gáttuð á allri þeirri vitleysu sem hellist yfir mann á næstum öllum sjónvarpsstöðvunum. hvað er t.d. skemmtilegt við að fylgjast með fasteignasölum í ameríku? selst húsið eða ekki? er termítavandamál? kommon, þetta er ekki einu sinni keppni!!! svo eru þættirnir með ríku húsmæðrunum. ég get svarið það! á að fá sér bótox eða ekki? þarf að skipta um tenniskennara? hvaða lit af bmw á að gefa 16 ára unglingnum? já heimur versnandi fer og sjónvarpsheimurinn líka. hvað verður okkur boðið upp á næst? æsispennandi þátt um meltingartruflanir múrmeldýra?

orðin tuttugu og tólf

verð að segja að líf mitt eftir ammælið hefur ekki mikið breyst. kannski hef ég þroskast eitthvað en alla vega hef ég ekkert stækkað!
bara ðe seim óld seim óld: vinna borða sofa eins og hjá flestum. ekkert merkjó að gerast. bíð bara eftir því að gunni verði aftur eldri en ég sem verður 30. jan. hehehe...gamli kall...

AMMÆLI!!!

ég á ammæli í dag
ég á ammæli í dag
ég á ammæli sjááálf
ég á ammæli í dag!
vei!

hækkanir

var að lesa um hækkun á fargjaldi strætó hjá henni evu minni. ekki gott mál fyrir borgarbúa og umhverfið sbr. mengun sem fylgir mikilli notkun einkabíla.
í svipuðum dúr er þetta:

Nú hefur Eimskip tilkynnt um hækkun á fargjöldum með Herjólfi, þjóðvegi Eyjamanna. Verðhækkunin verður yfir 10% og þótti mörgum nóg fyrir. Eftir hækkunina mun fjögurra manna fjölskylda, á fullu fargjaldi, greiða um 16.000 krónur til að komast fram og til baka á fjölskyldubílnum. Og þetta gjald þurfa Eyjamenn að greiða í hvert sinn sem þeir bregða sér bæjarleið.

skítt???? eiginlega...

hið sívinsæla veður...

eftir að hafa þusað yfir veðrinu í síðustu færslu þá fór ég aðeins að spekúlera.
sko...það einhvern veginn virðist alltaf koma okkur íslendingum á óvart þegar veturinn skellur á af alvöru. á hverju ári bilast allt í fyrstu hálku og dekkjaverkstæði yfirfyllast af örvæntingarfullu fólki sem reytir hár sitt og skegg yfir þessum óvænta viðburði. fólk sem ekki aðhyllist skíðaíþróttina eða þoturennsli fussar og sveiar ef að rigningin dirfist að breytast í snjókomu. færðin verður óþrjótandi umræðuefni. þegar tekur að vora og regnið fossar úr skýjunum og vindurinn blæs þá eru allir hundfúlir yfir því að sólin láti ekki sjá sig. svo þegar sumarið kemur og sólin birtist endrum og sinnum þá er aldrei nógu heitt.
ég held að þetta sé vítahringur sem við íslendingar eigum erfitt með að ná okkur út úr. ætli það takist einhvern tímann?

janúarpælingar

janúar æðir áfram. prófin búin og maður hamast við að græja einkunnir og undirbúa foreldrafundi og komast yfir að plana næstu önn. brjálað að gera.
veðurguðirnir virðast vera eitthvað pisst við okkur þar sem ógeðslegur skítaviðbjóðskuldi hefur verið að hrella okkur og ekki nóg með það er SNJÓR!!! ömurleg færð og ekki verandi úti. mætti halda að maður búi norður við heimsskautsbaug!

svo eru það auðvitað öll ammælin. fór í ammæli til lailunnar minnar á föstudagskvöldið. skellti mér í herjólf og barðist við ógleðina en það var fljótt að snúast í gleði þegar maður mætti í stórsteikina hjá lailu. rosa dinner og partý fram á nótt. elsku laila innilega til hamingju með ammælið!
eitthvað kíkt á útsölur en var hálfrykug...hemm....hemm...og hafði því ekki orku í páersjopping.

mamma flutti í nýju íbúðina sína. ýkt fín risíbúð og vonandi líður þeim mæðgum vel þar.

svo var farið í ammæli til andreu litlu á sunnudag. að því loknu var ekið í þorlákshöfn þar sem herjólfur beið mín. og mér til mikillar ánægju var ferðin heim ánægjulegri en uppálandferðin.

en svo halda ammælin áfram. nú mitt auðvitað og svo gunni minn. þríburarnir hennar siggu áttu ammæli 13., elín 3., bibbi og kristjana 9. og 11., örvar á ammæli 25., rokkarinn 28. og fanney 31. ég vona að ég gleymi engum. en til að friða samviskuna óska ég öllum innilega til hamingju með dagana sína!

þrettándinn

jæja þá eru jólin loksins búin...þ.e.a.s. á miðnætti. við gunni minn fórum að sjálfsögðu að sjá flugeldasýninguna, gengum í blysför jólasveina og trölla og fórum svo á malarvöllinn og fygldumst með tröllunum og grýlu og leppalúða hrella börnin við brennuna. þar voru líka að venju púkar og álfar að dansa. það jók enn á ánægjuna að hitta á helgu dís sem að mér sýndist var agndofa yfir því hvað vestmannaeyingar eru klikkaðir. hún var víst líka búin að vera að taka glósur allan daginn yfir fræðslumyndum og gömlum skjölum sem fjölskylda svila hennar sá um að sýna henni og fjölskyldunni. þau hjónin eru víst orðin sérfræðingar í lögn vatnsins til eyja.
en við gunni minn nenntum ekki að bíða eftir seinni flugeldasýningunni enda frekar leiðinlegt veður og rukum heim að elda humarinn sem bragðaðist svona líka vel.
og nú ætla ég að liggja á meltunni fram eftir kvöldi og jafnvel sötra bjór ef (vín)andinn kemur yfir mig.
vi ses...

jólin og árið!
hef ekki getað hripað neitt niður sökum anna og appelsína. svo hefur verið eitthvað rugl í þessu tölvudæmi eins og venjulega þegar líður að jólum. hafði skrifað langa romsu um allt sem hefur á dagana drifið í nóv og des en það vildi einfaldlega ekki póstast...
vona að þetta hafist...
annars allt gott að frétta, mikið étið um jólin og gaman að hafa mömmu og lucy hér yfir hátíðarnar. og svei mér þá að nýtt ár leggist ekki bara vel í mann...húrra fyrir 2007!

verðlaun?

ég held ég fari bráðum að fá hin þekktu verðlaun LETIHAUGINN fyrir einstaklega fáar bloggfærslur núna undanfarna mánuði. ég held ég sé vel að þeim komin þó að ég geti ekki viðurkennt að ég sé mjög stolt af þessum titli. og eins og sannur letihaugur ætla ég að afsaka mig smá.
það hefur gengið á ýmsu: mikið að gera í vinnunniþar sem ég er að asnast til að leggja fyrir próf í gríð og erg og setja nemendum fyrir ritgerðir, er byrjuð aftur í kórnum, americas next og survivor taka tvö kvöld í viku, það hefur fækkað í dýrastofninum á heimilinu (blessuð sé minning Cassöndru) og ýmislegt sem ekki verður minnst á hér...kannski aðallega vegna gleymsku...býst við að það sé að ganga þar sem laila mín virðist þjást af því líka.
stefnan er að gera bragarbót á, spurning hvernig það mun ganga, en viljinn er til staðar þó að nennan sé það ekki alltaf...
hilsen...

hef reynt eins og rjúpan og fleiri að blogga. tæknin hefur eitthvað verið að stríða mér og ekki viljað pósta þessi frábæru skrif mín. að þessu sögðu kemur hér stuttur listi yfir hvað hefur verið í gangi hjá mér undanfarið.

• fór um daginn upp á land. eyddi tímanum aðallega með mömmu og öðrum limum sem kenndir eru við fjölskyldu. hún er bara hress miðað við allt og allt. hún er að þyngjast, hún hefur ekki misst hárið og hún er ótrúlega orkumikil. lucy plumar sig vel í skólanum að sögn, dansar ballett eins og vindurinn og bíður spennt eftir því að fá að heimsækja uppáhaldssystur sína til eyja.
• börnin mín voru í samræmdum prófum um daginn. held að þeim hafi bara gengið nokkuð vel en það kemur að sjálfsögðu í ljós þegar þar að kemur. einhverjir muna væntanlega mínar skoðanir á samræmdum prófum en læt það vera að viðra þær hér aftur. áhugasamir geta hringt eða sent mér póst.
• er svo að fara á snæfellsnesið til magga bró og fjölsk. um helgina enda er að bresta á vetrarfrí.

tæknin farin að stríða mér ætla að prufa að senda þetta helv....

lundaball

lundaball tókst mjög vel og vel var tekið á því og dansað, talað og hlegið af miklum móð. sá samt enga lunda á dansgólfinu, bara á hlaðborðinu...

gunni minn stóð sig vel í skemmtiatriðunum en ekki eins vel að dansa við spúsu sína. ég var eiginlega allt kvöldið að skanna dansgólfið og reyna að ræna dansherrum og hitti einn mjög góðan en það var enginn annar en séra kristján, sá kann sko að tjútta!

elliðaeyjingar munu sjá um lundaballið á næsta ári. munu þeir toppa þetta? veit ekki, kemur í ljós.

og í framhaldi af þessari umræðu, þ.e. úteyjamálum, þá er gunni minn orðinn fjárbóndi. hann ásamt fleirum var að kaupa 6 nýjar rollur til að hafa í brandinum og þá eru þær orðnar samtals 10. þannig að næsta haust verð ég væntanlega að gera gúllas og hakk, svíða svið, taka slátur, saga niður hryggi og læri, frysta hjörtu, lifrar og nýru og allt annað sem fylgir sláturtíð í sveitum. reynslumeiri félagar mínir eru velkomnir til að hjálpa!

þannig að ég er ekki bara kona útgerðarmanns heldur bónda líka. er þetta ekki voða íslenskt eitthvað? ég er alla vega að fyllast þjóðrembu...

brandaraball????

já hvað er nú það. lundaballið er annað kvöld og að þessu sinni eru það bjargveiðimenn í eyjunni brandi (brandarar) sem sjá um gleðina. hann gunni minn er einmitt brandari og hefur sýnt geysilega leikhæfileika ásamt fleirum í skemmtiatriðum kvöldsins. ég er einmitt búin að fá að sjá smá...enda væri annað rugl þar sem ég bý nú með manninum.
já árshátíðirnar gerast ekki skemmtilegri en þetta, lundi eldaður á ótrúlegasta hátt, ógeðslega fyndin skemmtiatriði, sungið og trallað, skemmtilegt ball og miðnæturhumarsúpa fyrir fólk á öllum aldri sem hefur náð þeim áfanga að kaupa áfengi og tengist þessum vitleysingum sem finnst gaman að snúa fugla úr. alla vega hefur verið ýkt gaman í þau skipti sem ég hef farið og því hlakka ég ýkt til...
lundaball rokkar!!!!

omg!!!!

mér er orða vant, aldrei þessu vant...
ég er með kveikt á sjónvarpinu núna (sem er ekki í frásögur færandi) en í gangi er þátturinn: í sjöunda himni með hemma gunn á stöð 2. ég fékk kjánahroll um leið og raggi bjarna (sem reyndar er alltaf í flottum jakka!) kallaði á hemma til að syngja með sér...
ég er að hugsa um að segja upp áskriftinni af stöð 2 og afþakka viðskipti mín við 365, djöfulsins viðbjóður sem þessi þáttur er!!! er verið að hafa íslensku þjóðina að fífli??? það er ekki hægt að bjóða okkur hvað sem er!

eins og þið kannski sjáið þá mæli ég ekki með þessari vitleysu....oj!

fyrir áhyggjufulla þá hrjá íþróttameiðslin mig ekki lengur! vei! eftir að óverdósa á bólgueyðandi og liggja eins og skata á hitapoka þá harkaði ég af mér og fór upp á land. jú stefnan tekin á mjög merkilegt kennaraþing Kennarafélags Vestmannaeyja. við eyddum u.þ.b. sólarhring á suðurlandinu í óvæntu roki, enda við ekki vön svona gjólu hér...hehehe... og hlustuðum á merkilega fyrirlestra og skeggræddum skólamál.
þegar kennaraþinginu var formlega lokið eftir skoðunarferð í sunnulækjarskóla á selfossi tók við alveg ógurleg bið. og eftir hverju? ó jú kvenskörungunum sem ég hugðist eiga helginni með í sumarbústað. að lokum komu þær og þær aðstoðuðu við að losna við íþróttameiðslin með pottasvamli og öldrykkju. svo bættist við góður matur og skemmtilegur félagsskapur, hlátrasköll og trúnó, sársaukafullt nudd og scrabble; allt sem þarf til að losna við hnúta í bakinu. (mæli eindregið með þessu!)
ekki nóg með að ég hafi losnað við íþróttameiðslin þá vann ég minn fyrsta bikar!!! (íþróttaferill minn hefur nefnilega verið non-existant)
ég er einstaklega stolt af þessum sigri sem var í spurningakeppninni Besta vinkonan. en þessi keppni mun verða árlegur viðburður héðan í frá og bikarinn farandbikar. þess vegna eyði ég öllum þeim stundum sem ég eyði inni á heimilinu þessa dagana í að pússa bikarinn eða að horfa á hann uppi í hillu inni í stofu. ég ætla sko að njóta þess að hafa unnið bikar! þið megið óska mér til hamingju núna. ég tek gjarnan við skeytum og heillaóskakortum!

ammli!

gleymdi einu!
elsku thelma rut innilega til hamingju með 14 ára afmælið! man enn kvöldið sem þú fæddist eins og það hafi gerst í gær. vonast til að hitta þig sem fyrst. knús og kossar...

íþróttabölið

jú ennþá er maður að hamast í ræktinni. og hressleikinn sem því fylgir hefur orðið þess valdandi að ég hef ekki haft orku til að halda mér vakandi yfir magna okkar. þar af leiðandi hef ég ekki getað tekið þátt í samræðum á kaffistofunni í vinnunni. en það kemur svo sem ekki að sök þar sem ég er alveg að verða ótrúlega mjó.
en nú verður frökenin að taka sér smá hlé frá lyftingum, hlaupabrettum og magaæfingum. og ekki er það af spennandi ástæðu! ónei! mér tókst að ná mér í íþróttameiðsl í ákafa mínum eftir mjókkun. náði að togna við hægra herðablað og er óvíg eftir. varð meira að segja að fara heim úr vinnu í morgunn alveg sárkvalin.
en þrátt fyrir þetta mótlæti er ég ekki af baki dottin, þó að ræktin bíði smá, að þá ætla ég upp á land á morgunn og vera mjög fagleg á kennaraþingi og að því loknu fara í geððeka ferð með lailu, evu og helgu dís í sumarbústað. vei!