Undanfarið...

Það er alltaf mikið að gera á stóru heimili. Þó að litla stórfjölskyldan sé ekki fjölmenn þá er samt nóg að gera. Að minnsta kosti það mikið að það gefst ekki tími til að skrifa hér inn!
Við vorum í höfuðborginni um síðustu mánaðamót með Ella í læknisvitjunum sem enduðu í tveimur aðgerðum en allt er í besta lagi núna þó að þetta hafi tekið á þá. Milli aðgerða var nýjasta frænkan skírð, hún Hrafnhildur Helga og ég og sonurinn skelltum okkur til veislunnar meðan Gunni og dóttirin skruppu heim til Eyja.
Gunni fór í steggjapartý í mánuðinum og ég í gæsapartý. Auðvitað var fylgst með Júróvisjón, en þriðja árið í röð skrópaði ég í partýinu hjá Kötlu og Örvari. Gunni byrjaði að skipta um glugga á efri hæðinni en það er ekki vitað hvort næst að klára það áður en hann fer á sjó, sem verður eftir Sjómannadag. Gestir eru væntanlegir um helgina sem er bara skemmtilegt.
Að öðru leyti þá felst lífið okkar aðallega í því að hugsa um dýrgripina okkar og sjá allt það skemmtilega í hversdagsleikanum; hlátur og grátur, slef og æla, hjal og sprikl, svefn og vaka og svona mætti áfram telja... sem sagt gætum ekki haft það betra!

einu sinni í mánuði

það virðist vera orðið þannig að ég sjái mér ekki fært að kom hér inn nema einu sinni í mánuði og hripa eitthvað niður. enda svo sem nóg að gera á heimilinu. svo vorum við í borg óttans um daginn og vorum næstum tvær vikur en ætluðum bara að vera í eina. en við komumst heim fyrir páska og gátum því nartað í páskaeggin á heimavelli.

dúettinn dafnar og Erlendur er sprækur þrátt fyrir nýrnavesenið. en við þurfum sum sé að vera soldið á ferðinni með drenginn til læknis í höfuðborginni. það þýðir aðeins eitt og það er að við neyðumst til að kaupa okkur annan bíl. þegar við héldum upp á land núna síðast þurftum við að fá bílinn hjá tengdó lánaðan, en það er volvo steisjón. hann dugði samt varla fyrir allan farangurinn sem fylgdi litlu stórfjölskyldunni enda þurftum við að taka vagninn með og hann tekur svaðalegt pláss. svo núna erum við ein augu þegar við förum á rúntinn því við erum að reyna að sjá út hvernig bíll hentar best; er það jepplingur eða steisjón, sjömanna bíll eða pallbíll, lítil rúta eða húsbíll...maður spyr sig. eina skilyrðið er í rauninni að vagninn komist skammlaust í skottið og það sé pláss fyrir foreldrana og dúettinn. pláss fyrir foreldrana segið þið...jú þannig er mál með vexti að gunni þarf nefnilega að sitja mjög framralega þegar hann keyrir því bílstólarnir taka svo mikið pláss aftur í og það finnst honum óþægilegt þar sem hann er frekar hávaxinn. ég hugsa að svona rauður strætó sé of stór en hugmyndir að rúmgóðum bílum eru vel þegnar!

net-óð???

ég veit ekki alveg hvað ég er að hugsa... ég er að rembast við að halda út þessari blogsíðu, fara reglulega á feisbúkk og svo er ég búin að setja upp barnalandssíðu fyrir dúettinn. það mætti halda að það væru fleiri klukkutímar í sólarhringnum hjá mér en öðrum.
eníhú...þar sem ég held að ég sé ofurkona þá ætla ég að halda þessu öllu til streitu. fyrir forvitna þá geta þeir kíkt á: http://arnaogerlendur.barnaland.is/

ég hefði átt að þusa meira um fólk sem eyðir meiri tíma á facebook í stað þess að blogga. þann stutta tíma sem ég hef til að skjótast í tölvuna þá fer ég frekar á fésið en hingað...(roðn)

en alla vega...lífið er yndislegt hjá okkur litlu stórfjölskyldunni. dúettinn dafnar vel og stækkar. foreldrarnir eru yfirleitt alltaf syfjaðir meðan þeir sinna þeim verkum sem þarf að sinna; gefa börnunum, skipta á börnunum, klæða börnin, hugga börnin, þvo af börnunum, baða börnin... inn á milli gefst þó tími til að hringja kannski í einhvern einn, skjótast í tölvuna, gleypa í sig mat, skella sér í sturtu eða jafnvel taka eina leggju. ég hef ætlað mér að stofna barnalandssíðu fyrir dúettinn en eins og sést gefur maður sér ekki tíma í það. nógu erfitt er að setja inn myndir á fésið, það tekur nefnilega svo langan tíma.

í gær hefði átt að vera fæðingardagur dúettsins miðað við 40 vikna meðgöngu. í tilefni dagsins fórum við með liðið í fyrsta sinn út í vagninum. við röltum einn snöggan hring í bænum og heim aftur. það var æðislegt að komast út og hreyfa sig soltið og ekki er laust við að maður hafi verið beinni í baki og rogginn á svipinn þegar maður ýtti vagninum á undan sér. ég hlakka til þegar maður getur farið að gera þetta reglulega.

komin heim...

...á eyjuna fögru með nýju vestmannaeyingana.
við útskrifuðumst af spítalanum mánudaginn 2. febrúar og eyddum 4 dögum í að taka á móti gestum, nefna börnin og halda veislu í tilefni af nafngiftinni.
englarnir okkar fengu nöfnin Erlendur og Arna í höfuðin á öfum sínum og buðum við nánustu fjölskyldu í kaffi í tilefni af því. afarnir voru að sjálfsögðu rosalega glaðir og stoltir af þeim heiðri að fá nafna og nöfnu og við ætlumst auðvitað til þess að þeir dekri sérstaklega við börnin vegna þessa.
annars voru vinir og vandamenn einstaklega duglegir við að heimsækja okkur og þegar við héldum heim þurftum við nánast að panta flutningabíl til að koma öllum gjöfunum til Eyja. það kemst lítið annað í bílinn en við og krakkarnir og smá farangur. (við sjáum fram á að þurfa að kaupa okkur stærri bíl...)
heimferðin gekk vel og þykir einsýnt að krakkarnir séu hinir mestu sjóhundar, alla vega sváfu þau vel í herjólfi og gáfu foreldrum sínum því tækifæri á að hvíla sig líka.
en það besta af öllu var að komast heim á ásaveginn. kisilíus tók vel á móti okkur þó hann skilji ekki alveg ennþá alla þá athygli sem krílin fá, ég held hann sakni þess að vera aðalnúmerið. eftir að hafa komist heim þá skil ég ennþá betur þetta orðatiltæki: hóm svít hóm!

dúettinn mættur á staðinn.

nú er ósk okkar um að verða foreldrar orðin að veruleika!
þegar við mættum galvösk til skoðunar mánudaginn 19. jan. var bumbukonan bara lögð inn med det samme. ástæðan: meðgöngueitrun. ekki skemmtilegt en hei, svona er þetta bara. það var vel fylgst með öllu hér á landspítala háskólasjúkrahúsi og passað upp á að bumbubúar hefðu það gott og til þess að þeir hefðu það gott þurfti hýsillinn að hafa það sæmilegt líka.
á endanum var ákveðið að ráðast í keisaraskurð þriðjudaginn 27. janúar. og tvíburi a (stúlka) fæddist kl. 13.51 e.h., 2710 grömm og 47 cm og tvíburi b (drengur) fæddist kl. 13.52 e.h., 3205 grömm og 50 cm.
síðan höfum við verið hér á sængurkvennadeild og bíðum spennt eftir því að komast heim. við ætlum nú samt að stoppa aðeins í borg óttans til að sem flestir geti nú hitt á prinsinn og prinsessuna. áhugasamir hafi samband!

nýjustu fréttir...

jæja, það er farið að styttast ískyggilega í annan endann á þessari meðgöngu. við hjónaleysin eigum sónartíma og viðtal við fæðingarlækni mánudaginn 19. jan í borg óttans. þá eru komnar 35 vikur. þá verður væntanlega tekin ákvörðun um keisara eða fæðingu og hvenær búast mætti við dúettinum. við vonum það alla vega því að móðirin tilvonandi er að verða ansi þreytt.
annars er heilsan góð miðað við aðstæður, býst ég við. brjóstsviðinn er að drepa mig nánast allan daginn, bjúgurinn situr á mér sem aldrei fyrr og hreyfigetan er orðin ansi takmörkuð bæði vegna risakúlunnar og liðverkja í hnjám og mjöðmum. en ég tek þessu öllu eins og hverju öðru hundsbiti og bít á axlirnar.
barnaherbergið er eiginlega orðið klárt, þarf bara að taka aðeins til. við náum í bílstólana í rvk þegar þangað verður komið og verslum heimferðarföt á liðið. þá ætti allt að vera komið og litlu krílin mega fara að láta sjá sig.
ég reyni svo að setja inn fréttir af okkur þegar komið verður til rvk, en það fer eiginlega allt eftir því hvort fartölvan verður komin úr viðgerð eða ekki.

sveinarnir fara að fara...

nú er jólaskrautið farið oní kassa þó að þrettándinn í vestmanneyjum verði ekki fyrr en á morgunn. jólaseríur og önnur jólaljós fá þó að vera áfram í gluggunum fram að gosdeginum eins og hefð er orðin fyrir hér á eyjunni fögru.

það var nú samt soldið skrítið að drita þessu aftur ofan í kassa því að mér fannst þetta búið að vera svo stutt uppi við og svo verður alltaf hálftómlegt þegar jólasveinar, englar og jólakettir eru farnir úr hillum og gluggakistum.

næstu jól verða væntanlega allt öðru vísi. þá verður maður eflaust á sprettinum á eftir tveimur 10 mánaða gríslingum sem vilja klifra í jólatrénu, halda á fína dagatalakertinu eða bara endurraða jólaskrautinu sem er út um allt. (og þegar ég tala um að endurraða: henda í gólfið) það verður samt bara gaman!

gleðilegt ár!

góðan daginn og gleðilegt ár!
nýtt ár gekk í garð hér með hefðbundnum hætti eins og annars staðar, þ.e. tíminn leið...
við hjónaleysin borðuðum stórsteik hjá tengdó en komum svo heim til að horfa á skaupið, enda hefð fyrir því að fá þau hjalla og berglindi til okkar og vera memm fram yfir miðnætti. bæ ðe vei: okkur fannst skaupið frábært!!!
í gegnum árin hefur síðan verið haldið heljarinnar partý hjá okkur en vegna aðstæðna á markaði var það ekki gert núna. hjalli og begga fóru því á vit ævintýranna þegar búið var að skjóta upp en við gunni minn fórum fljótlega að sofa. við þurfum vísta að safna kröftum áður en dúettinn mætir á staðinn.
og talandi um dúettinn þá fer nú að styttast í það að hann komi í heiminn. bumban stækkar og stækkar og er mikið á iði, mamman sefur minna og minna og pabbinn er orðinn ansi góður í að klæða mömmuna í sokka. barnaherbergið er nánast tilbúið og augljóst að foreldrarnir verðandi töpuðu sér í bangsímon þemanu. nú þarf bara að fara að huga að brottför til höfuðborgarinnar þar sem krílin þurfa að koma í heiminn.
p.s. til pabba: nudge nudge vaggan þarf bráðum að verða tilbúin nudge nudge

jóla, jóla, jóla, jóla....

þá getur maður farið að éta konfekt, kökur og dýrindis steikur því jólin eru brostin á. ekki væri heldur verra að eitthvað leyndist í jólapökkunum sem mann langar í.

ég óska ykkur gleðilegra jóla og gæfu á nýju ári. megi kreppudraugarnir halda sig í burtu frá ykkur sem lengst. sjáumst hress á árinu sem senn gengur í garð!

loksins, loksins...

hvað haldið þið? jú, það stefnir í að ég geti sofið í svefnherberginu mínu um helgina! eftir að hafa sofið í stofunni í u.þ.b. 2 mánuði, eftir framkvæmdir sem m.a. fólust í gluggaskiptum, þá er ekki frá því að hægt verði að flytja rúmið inn í herbergi.

þetta átti ekki að taka svona langan tíma. gunni minn kláraði sitt fljótt og vel enda einstaklega handlaginn verkmaður. en kallagreyin sem smíðuðu gluggana gleymdu að panta rúður. svo þegar rúðurnar komu voru þær sprungnar (litlu rúðurnar) og stóra rúðan var hreinlega of lítil. nú þetta er reyndar ekki búið enn því að stóra rúðan er komin (eftir langa mæðu) og í gluggann (út úr neyð, ég vil ekki sofa í stofunni um jólin því þá er ekkert pláss fyrir jólatré) en það er sprunga í henni. þannig að við verðum í þessu brasi fram að páskum, grunar mig.

svo er gunni minn að klára gluggamálin í barnaherberginu líka. ótrúlegt en satt var líka vesen með rúðurnar þar. en ef allt gengur eins vel og hægt er miðað við sprungnar aðstæður þá gætum við komist langt með barnaherbergið, raða húsgögnum sem komin eru og svona. gardínumál verða að bíða þar til við komumst til borgar óttans.

en kisi minn verður að sætta sig við að kúra einn frammi eftir þessa flutninga aftur inn í herbergi, greyið litla.

jólaundirbúningur

ég fór að velta fyrir mér æðinu í fyrir jól eftir að hafa lesið bloggfærslu möggu móðu fyrir nokkrum dögum. þar sagði að hún ætti eftir að þrífa svo marga skápa fyrir jólin og hefði svo mikið að gera að hún vissi ekki hvernig hún ætti að klóra sig fram úr þessu.

ég kommentaði að jólin væru yfirleitt ekki inni í skáp og að þau kæmu hvort sem skáparnir væru hreinir eða ekki.

ég man vel hvernig þetta var heima hjá mér í gamla daga. mamma bakaði 14 smákökusortir, svampbotna, marengsbotna, skinkuhorn, ostahorn, kúmenkringlur, randalínur, döðlubrauð, gráfíkjutertur og ég veit ekki hvað, fyrir utan konfektið sem hún var farin að gera líka. það þurfti að gera kertaskreytingar og kransa og það þurfti líka að þrífa inni í öllum skápum, skrúbba loft og veggi, pússa allt sem pússandi var o.s.frv. þetta tók toll af fjölskyldunni. stundum svo að allir voru hundfúlir hverjir við aðra af stressinu í mömmu af því að allt átti að vera fullkomið kl. 18.00 á aðfangadagskvöld. og yfirleitt var allt fullkomið, nema að mamma var úrvinda eftir erfiðan mánuð.

ég fæ reyndar stundum svona tilfinningu ennþá fyrir jólin að ég sé ómöguleg húsmóðir af því ég geri ekki allt eins og mamma (og reyndar amma, þaðan fékk mamma þetta æði fyrir jólin). en sem betur fer er ég frekar skynsöm kona og veit að jólin felast ekki í glansandi gólfum eða milljón smákökum sem enginn nennir að borða af því það er boðið upp á svo mikið konfekt. nei, ég dreifi verkefnunum jafnt á mánuðinn og læt mér nægja tvær smákökusortir (bara upp á stemminguna) og hef talið mér trú um að það sé betra að þrífa skápa á vorin því þá sést skíturinn betur. ég vil njóta þess að skreyta í rólegheitum, hlusta á jólalög og narta í smákökurnar, því konfektið geymi ég fram að jólum. svona vil ég njóta aðventunnar og hlakka til að eyða jólunum með þeim sem mér þykir vænt um, hvort sem að vel sé raðað inn í fataskáp eða ekki.

breytingar

nú standa yfir breytingar á herbergjaskipan í húsinu. ég er reyndar búin að sofa í stofunni í rúman mánuð vegna skorts á rúðu í nýja gluggann en það eru ekki breytingarnar sem nú eru fyrirliggjandi. tölvan er komin upp á loft og verið er að vinna að því að tæma litla herbergið sem senn verður barnaherbergi.

hann gunni minn er í landi og hann lætur sér sko ekki leiðast. þar á sumsé að skipta um glugga (í hann vantar ekki rúðu) og mála og svo raða inn þeim húsgögnum sem æskileg eru í slíkum herbergjum. það er nú ekki margt sem vantar ennþá. bara svona dúllerí sem mömmum finnst vanta í slík herbergi: sætar gardínur, næturljós, krúttlegt loftljós, hillur fyrir alls kyns krúttlegheit, jafnvel veggborða og að sjálfsögðu þarf þetta allt að vera í stíl. mikið vildi ég að ég gæti ráðið svona innlit/útlit týpu sem myndi bara sjá um þetta fyrir mig. því þó ég sé hætt að vinna vex mér þetta svo í augum að ég er að fá útbrot af þreytu fyrirfram...

síðasti vinnudagurinn

síðasti vinnudagurinn í dag. frá og með mánudeginum er ég komin í óléttuorlof þar til A og B fæðast og þá byrjar fæðingarorlofið. þetta er skrítin tilfinning og það verður ennþá skrítnara að þurfa ekki að fara á fætur kl. 7.00 á hverjum virkum morgni, ekki ósvipað og að vera í verkfalli. en ég ætla mér að taka mark á heilbrigðisstarfsfólkinu og hætta meðan allt er ennþá í góðu og ég get einbeitt mér að því að hvílast og græja og gera fyrir komu krílanna. læknirinn sem skrifaði vottorðið fyrir mig sagði að hann hefði viljað að ég hefði hætt á 20 viku, þ.e. fyrir 2 mánuðum síðan. þá hefði ég nú örugglega misst vitið eða þá að bjallan sem gunni keypti um daginn væri komin á götuna nú þegar...

en tvíbbarnir þroskast vel og miðað við mælinguna í dag þá verða þetta stór og stæðileg börn þegar þar að kemur. alla vega voru þau yfir kúrfunni en það gæti nú hægst á stækkuninni fljótlega þegar plássið í bumbunni minnkar. ég er farin að finna fyrir því að plássið er orðið lítið því að iðullega er annar hvor tvíburinn eða báðir í feykifjöri og sprikla sem mest þeir mega og þá gengur bumban í bylgjum. það er nú bara gaman, meðan ég hef svefnfrið að minnsta kosti.

22. nóv.

í gær fattaði ég að það voru nákvæmlega 3 mánuðir í áætlaðan fæðingardag litlu twillinganna. ég horfði niður á bumbuna og dæsti því ég er farin að líta út eins og hvalur nú þegar.

það er sagt að tvíburamömmur séu orðnar jafnsverar á 29. viku og einburamömmur á 40. og síðustu vikunni. það verður hjá mér í þar næstu viku...og þessar elskur þarna inni eru farnar að láta mömmu sína finna fyrir því. ég þarf að vakna til að pissa svona þrisvar á nóttu og að bylta sér í rúminu er orðin ný íþrótt, ég á orðið erfitt með að fara í sturtu því ég þreytist svo að standa og bisa þetta, óléttufötin sem ég á eða hef til afnota eru að verða of lítil, ég hef sloppið við brjóstsviða en nábítur er daglegt brauð, ef ég dirfist að standa meira en góðu hófi gegnir í vinnunni þá langar mig að gráta vegna þreytu í fótunum, ég þarf að leggja mig á daginn til að geta vakað til 22.00 (ókei, það er kannski ekki svo slæmt) og innyflin eru notuð fyrir boxpúða allan liðlangan daginn.

útaf öllu þessu þá fer að styttast í að ég hætti að vinna, eins ómissandi og mér finnst ég vera. jæja, ég er ómissandi fyrir krílin mín í bumbunni og ætla að njóta þess þar til þau koma að geta ekki sofið, staðið eða farið í sturtu...

facebook

ég hef komist að því að mér finnst facebook ekkert rosalega skemmtilegt. ég er jú með facebook síðu en hef takmarkaðan tíma til að hanga á netinu. ástæðan fyrir því að mér finnst þetta ekki mjög skemmtilegt: það eru allir hættir að blogga. í staðinn eru menn og konur að taka endalausar kannanir á því hvaða simpson persóna þeir/þær eru, hvaða grænmeti þau eru, hvort þau séu ung í anda og senda manni boð í alls konar vitleysu sem ég vil ekki taka þátt í. það er t.d. gang wars, hver er besti vinurinn á facebook, besti partýhaldarinn og ég veit ekki hvað.
vissulega er gaman að rekast þarna á fólk sem maður hefur ekki séð í áravís. það fylgja hins vegar ekki miklar upplýsingar um viðkomandi; hvað hefur verið að gerast, hvað fólk er að hugsa o.s.frv. það finnst mér skemmtilegra...
kannski er ég bara svona takmörkuð að ég sé ekki möguleikana í þessu öllu en ég hef hitt fleiri sem svipað er ástatt um og veit því að ég er ekki eini asninn í netheimum sem skilur ekki hvað all the fuzz is about...

namminamm...

ég er að fara að baka jólasmákökurnar með sæfinnu. þetta er orðin jólahefð hjá okkur en er frekar snemma í ár sökum bumbustækkunar af minni hálfu, það verður erfitt að segja hvernig ástandið á mér verður um miðjan desember (kannski jafnbreið á þverveg eins og langveg?). ég er einmitt að fara að kaupa hráefnið núna og ætla að líta eftir nokkrum jólagjöfum í leiðinni.

ég reyndar uppgötvaði það í gær, mér til mikillar gleði, að ég er langt komin með jólagjafakaupin í ár. var nebblega búin að gleyma fyrirhyggju minni í vor á bókamarkaðnum í perlunni og svo gerði ég líka góð kaup á tónlistarmarkaði um daginn.

jiiii, það vantar bara að ég fari að prjóna og taka slátur og sulta þá er ég orðin ýkt mikil húsmóðir og almennilega fyrirhyggjusöm að auki.

þessa dagana eru allir að tala um ástandið á íslandi í dag. ég er orðin hundþreytt á því. við getum talað okkur blá í framan en það breytir engu um hvað þessir háu herrar og frúr á alþingi og í öllum þessum nefndum og ráðum gera.

hins vegar er ég mjög hrifin af framtaki þeirra sem settu á fót síðuna http://www.indefense.is/ þarna er málpípa fyrir almúgan að tjá sig um gjörðir herra browns og herra darlings sem hjálpuðu til við að gera vondar aðstæður verri. ekki er heldur verra að húmorinn er í fyrirrúmi. stúlkan á myndinni er dóttir kunningjakonu minnar og eins og sjá má er hún ekki ánægð með kumpánana darling og brown.

brosað í kreppunni

á þessum síðustu og verstu tímum þegar allir eru að barma sér hef ég tekið þá ákvörðun að breytast í Pollýönnu.

ég er t.d. mjög ánægð með að eiga enga peninga til að hafa áhyggjur af og hvað varðar skuldirnar þá reddast það eins og venjulega.

ég er ánægð með að gunni minn skuli vera bóndi svo að við fáum nóg af kjeti í kistuna.

ég er ánægð með að vinur okkar sé bolfisksjómaður og við fáum að njóta góðs af því.

ég er ánægð með að kisi minn knúsar mig alltaf jafnmikið, sama hversu lítið ég á af aur.

ég er ánægð með að bumban stækkar og stækkar.

ég er ánægð með að eiga fjölskyldu.

ég er ánægð með að eiga hann gunna minn.

ég gæti bætt helling við en það yrði bara væmið og asnalegt. en eins og þeir segja á skjá einum: það sem er verðmætast í heiminum er ókeypis...

alltaf verður maður jafnhissa þegar fyrsti snjórinn lætur sjá sig! lélegu sumardekkin eru ennþá undir bílnum og bíða eftir því að gunni minn komi heim af sjónum svo hægt sé að skipta yfir á vetrardekk. ég er of mikil prinsessa og of ólétt til að nenna að standa í því sjálf.

annars líður ekki á löngu þar til gunni minn kemur heim í frí en hann mun samt missa af 20 vikna sónarnum og það finnst mér leiðinlegt. hins vegar er það mikill kostur að tæknin er orðin svo mikil að ég fæ upptöku á dvd af krílunum til að sýna honum þegar hann kemur heim. en aumingja gunni minn fær ekki mikið frí þegar hann kemur heim; það þarf að byrja að skipta um glugga í húsinu og byrja að færa tölvuherbergið upp og græja barnaherbergið niðri, hann þarf að skipta um dekk eins og áður sagði, klára grindverkið sem hann byrjaði á í ágúst, setja vetrarhlíf utan um jenna (öspina sem við bindum miklar vonir við), stjana við mig og bumbubúana, knúsa mig mikið og lengi og ég veit ekki hvað og hvað... en mikið hlakka ég til að sjá gunna minn...